درود.عطا نويدي من را با وبلاگ شما آشناكرد.نگذاريد دوري از ايران باعث شود اتفاقات عجيب و غريب اينجا را نبينيد .حالا براي اين موضوع چه خواهيد گفت وقتي سخنان آقاي صفار آشفته اتان مي كند.نماینده ولی فقیه در استان کهگیلویه و بویراحمد:موسیقی فقط برای حیوانات و دیوانه‌ها خوب است.اين هم لينك خبرhttp://k-b.ir/news/1387/05/18/malekhosseini/ از اين دست موارد زياد سراغ دارم.فكر كنم بايد سوخت وساخت فعلا.
 
****************************************
 
سلام جناب آقای حدادی!
 
لینک خبری را که ارسال کرده بودید، مطالعه کردم و به یاد فرموده‌ی زیبای حافظ شیراز خواندم: «گرچه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود/ تا ریا ورزد و سالوس، مسلمان نشود» و اِشعار من از تسلیم شدن در برابر خداوند دو عالم، جز عشق ورزیدن به آدم و هستی نیست. اسلام، دین و نظامِ شناختیِ توحیدی‌ست و ایمان به وحدت وجود، جایی برای چنین بی‌حرمتی‌هایی به ساحت مقدس انسان و هستی نمی‌گذارد. یا این آقایانی که دهان می‌گشایند و هر چه خواهند می‌گویند، بویی از مسلمانی نبرده‌اند، یا اینکه به نشئگی قدرت، می‌پندارند که به راستی نماینده‌ی خداوند - نعوذبالله - در زمین‌اند. به هر صورت، استناد این آقا به هر چه که بوده، به تحقیق می‌توان گفت که در روایات اسلامی، به همان اندازه که در حرمت برخی از سازهای موسیقی سخن داریم، در حکمِ بر حلیت موسیقی  روایت‌هایی ثبت شده است. با مراجعه به مکتوبات صاحب بحارالانوار و محدثین دیگر، بلکه آقایان از اینکه مصداق خسرالدنیا و الاخره باشند، نجات یابند. البته گفتار این آقا از وجه دیگری هم - غیر از اخلاق دینی - اشکال دارد و آن اثراتی‌ست که ایشان از موسیقی در ذهن‌شان دارند. با مراجعه به تاریخ 8 سال دفاع مقدس و مطالعه‌ی روزشمار جنگ تحمیلی، به حضور مستمر موسیقی در همه‌ی مراحل این جنگ خانمان‌سوز و اثرات آن پی می‌بریم. از بچه‌های جبهه و جنگ اگر ایشان بپرسند، به یقین یاد دارند آن روز را که در لحظات اعزام نیروها برای اجرای عملیات در پادگان‌ پشتیبانی شهر مریوان، تصنیف «اندک اندک جمع مستان می‌رسند» شهرام ناظری پخش می‌شد و یا روز آزاد سازی خرمشر در جریان عملیات بیت المقدس را که «سپیده» لطفی با صدای آسمانی محمدرضا شجریان، اشکباران این اشتیاق دردمند را حماسی می‌کرد. بگذریم که سخن بسیار است و هر چه بگوییم گویی آب در هاون کوبیدن و پاد پیمودن است.

اردوان