گویی آستانه‌ی تحمل کودتامداران و کودتاچیان تا به این‌جا رسیده که از وبلاگ ساده‌ی من دورافتاده از میهن و کاروبار روزمره نیز به دردآمده‌اند و راه را چون دزدان بر آن بسته‌اند.

حریم حرم عشق و عاطفه شکستن و تمام و کمال سعی در جلوگیری از هرگونه فعالیت و حرکت در ایران کافی نبود، در دورهای دور در خانه‌ی مجازی هم مجال بودن‎مان نمی‌دهند. هر روز به رنگی و ننگی، یکی از ما را حذف می‌کنند و می‌پندارند که این موج خروشانی که اکنون ساحل آرام تمامیت‌خواهان را درهم‌کوبیده، آرام می‌گیرد. وه چه خیال باطلی می‌پرورانند که این آتش درافتاده به خرمن‌شان را به تندباد حماقت و نخوت‌شان شعله‌ورتر می‌کنند!

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin